سوره عبس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَ تَوَلَّيٰ
1به نام خدا كه رحمتش بىاندازه است و مهربانىاش هميشگى؛ چهره در هم كشيد و روى گردانيد،
أَنْ جاءَهُ الْأَعْميٰ
2از اينكه آن مرد نابينا نزد او آمد!
وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰ
3تو چه مىدانى شايد او [در پرتو تعاليم اسلام از آلودگى] پاك و پاكيزه شود
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْريٰ
4يا متذكر [حقايق] گردد و آن تذكر او را سود دهد؛
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنيٰ
5اما كسى كه خود را ثروتمند نشان مىدهد
