سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَ تَوَلَّيٰ

1

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ چهره در هم كشيد و روى گردانيد،


أَنْ جاءَهُ الْأَعْميٰ

2

از اينكه آن مرد نابينا نزد او آمد!


وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّيٰ

3

تو چه مى‌دانى شايد او [در پرتو تعاليم اسلام از آلودگى‌] پاك و پاكيزه شود


أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْريٰ

4

يا متذكر [حقايق‌] گردد و آن تذكر او را سود دهد؛


أَمَّا مَنِ اسْتَغْنيٰ

5

اما كسى كه خود را ثروتمند نشان مى‌دهد



قاری